Neden Hep Duygusal Olarak Ulaşılamaz İnsanlara Âşık Oluyorum?

Sürekli düştüğün his

Genelde her şeyden farklı hisseden bir kıvılcımla başlar. Biraz mesafeli, biraz da tutması zordurlar ve kendini sürekli onları düşünürken, mesajlarını çözerken, gününü onların ne zaman ortaya çıkabileceğine göre yeniden düzenlerken bulursun. Sıcak ve ulaşılabilir insanlar sana bunu yaptırmaz. Seni hafifçe dengesiz tutanlar yaptırır.

İşte ipucu bu. Yoğun çekim olarak yaşadığın şey, genelde bedeninin tanıdık bir dinamiği tanıması; bu kişinin sana uygun olduğunun işareti değil. Özlem sevgi gibi hisseder çünkü kovalamaca, sevginin bir zamanlar gerektirdiği aynı devreyi etkinleştirir.

Altta aslında ne oluyor

Bağlanma erken oluşur ve yakınlığın nasıl hissetmesi gerektiğine dair sessiz bir şablon belirler. Bir bakım veren sevecen ama tutarsızsa ya da şefkat çabayla kazanılması gereken bir şeyse, bağ kurmanın içinde rahatlayabileceğin bir şey değil, ona doğru uzandığın bir şey olduğunu öğrendin. Yıllar sonra, sana aralıklı ilgi veren biri tam o duygusal havayı yeniden yaratır ve bu kimya olarak kaydolur.

Psikologlar bu ödül desenine aralıklı pekiştirme diyor: öngörülemez şefkat, istikrarlı şefkatten daha bağımlılık yapar, çünkü beynin bir sonraki sıcaklık dozu için tetikte kalır. Duygusal olarak ulaşılabilir biri tutarlılık sunar ve tutarlılık o açlığı tetiklemez. Bu yüzden sakin seçenek yavan hisseder ve sen o yavanlığı "bağ yok" diye okursun — oysa aslında henüz tadına varmadığın bir güvenliktir.

Bunların hiçbiri kırık olduğun ya da bunu tekrarlamaya mahkûm olduğun anlamına gelmez. Sevginin nasıl hissettiğine dair anlayışının belirli bir tür belirsizliğe kalibre olduğu ve bu kalibrasyonun, sen onu bilinçli hale getirene kadar otomatik pilotta çalıştığı anlamına gelir.

Deseni aslında ne değiştirir

Değişim, o çekimi anlık olarak adlandırabildiğin an başlar. Bir sonraki ulaşılamaz kişi ortaya çıkıp ilgin sivrildiğinde dur ve sor: bu heyecan mı, yoksa heyecan kılığına girmiş kaygı mı? İkisi içeriden neredeyse aynı hisseder ve onları ayırt etmeyi öğrenmek, işin büyük kısmıdır.

Kendi deseninin şeklini, her yeni kalp kırıklığının içinden yeniden keşfetmek yerine açıkça önüne serilmiş görmek de işe yarar. MindType, hem senin hem çekildiğin insanların gerçekte nasıl işlediğini haritalar — böylece dinamik, sana bir yıl daha mal olmadan önce görünür hale gelir. "Bu benim ruh eşim" yerine "bu benim tanıdık tuzağım" diye tanıyabildiğinde, istikrarlı sevgi yetinmek gibi hissetmeyi bırakır, bir rahatlama gibi hissetmeye başlar.